Ad Theatrum

“theatrum? cur?”  Selena rogavit cum appropinquaret aedificum magnificum.

“quod,” Marcus dixit audacter, “pater habet recitatio in theatro hoc.” progressiverunt ex turbam ad aditum theatri. in theatrum fuit caveae multae in quae ambo plebibus et patriciis sedens. velarium tendavit super duom. vir gravitus stabat in scaena, recitans verbos pulchrissime ad turbam.

“oh,” exclamavit Selena, “pater tuus est ille Marcus Sextus?!”

“Ita vero.” respondivit Marcus, sedens in caveam.

“vah!” Selena memoravit subito et mutavit anxia. “haec est bona et omnia, sed non video quem modo emendabit tabulam meam.”

“ah,” Marcus dixit, “pater meum pos-“

“tacete!” interpellivit plebem retro eum. alter homines tempabant audire poetam.

“mea culpa.” responderunt quiete.

Selena observit Marcum. si mater eius sciverit ea ad poeta audivisse et non tabulam portavisse, ea erit iratissima. Sed erat hoc. Quid erat consillium Marci?

The End

14 comments about this story Feed